Kaa hapa pamoja nami, kesha na sali
Door: Webmaster
Blijf op de hoogte en volg Karin
11 Augustus 2011 | Frankrijk, Taizé
Stay with me, remain here with me, watch and pray
Na met vierduizend anderen in de rij gestaan te hebben voor het ontbijt bestond het uit: oplos-chocola met warm water, een chocolaatje (Taize wil het hart graag gezond houden ;-) ), een broodje en een kuipje boter. Iedereen praatte erover!
Toen was ik al naar het ochtendgebed en de ochtendviering geweest, waarbij je op de vloer van de Verzoeningskerk zit en luistert naar de Taize-liederen en de stilte. Wegreizend van de hectiek van alledag, vliegen nog vele verschillende gedachtes als schaduwen door m'n hoofd. Pelgrim, Jezus, God. Opnieuw raken de mensen om me heen me. Sommigen zingen uit volle borst mee, sommigen zitten stil anderen te bekijken, anderen zijn gewoon stil, heel stil. Hoe eenzaam zijn onze jongeren in hun geloof? Hoe onbegrepen en schuw? Allemaal zijn ze hier op zoek naar saamhorigheid, broederschap en openheid. Stiekem geniet ik al van het vooruitzicht van de uitgelatendheid, vrolijkheid en inzet eenmaal aangekomen in Madrid. Paus Johannes Paulus II schreef in een van zijn boeken: Er zit een diepere kant aan het leven, die met geloof te maken heeft. Maar dat geldt beslist niet alleen voor mensen die al geloven. Het is iets dat ieder redelijk denkend mens kan inzien en daarom onvermijdelijk iedereen aangaat. We moeten samen, en veel, bidden dat de mensheid, die miljarden individuen telt, steeds meer God's familie wordt en in vrede kan leven.
Taize is alvast een klein voorbeeld!
Na het ontbijt hebben we deelgroepleidersoverleg met broeder Leandro uit Argentinie. Hij heeft veel humor en praat over vooroordelen...Voetbal, kaas, tango en Amsterdam worden met elkaar uitgewisseld en vergeleken. Maar uiteraard gaat het uiteindelijk om hogere waardes. Frere Roger beschrijft Taize als een woestijn. Het is er eenvoudig en soms afzien. De 'buitenkant' stelt niet zoveel voor, maar daarom is er juist veel tijd voor de 'binnenkant'. Om met God alles op een rijtje te zetten en ook om naar de toekomst te kijken. Hoe zie je jezelf? Hoe ziet een ander jou? Hoe ziet God jou? Wat heb je tot nu toe van je leven gemaakt? En waar leef je eigenlijk voor? Wat is je uiteindelijke levensdoel en welke plaats heeft God daarin?
Jongeren, jullie zijn het zout der aarde. Jullie zijn het licht van de wereld.
Mattheus 5;13-14
Na met vierduizend anderen in de rij gestaan te hebben voor het ontbijt bestond het uit: oplos-chocola met warm water, een chocolaatje (Taize wil het hart graag gezond houden ;-) ), een broodje en een kuipje boter. Iedereen praatte erover!
Toen was ik al naar het ochtendgebed en de ochtendviering geweest, waarbij je op de vloer van de Verzoeningskerk zit en luistert naar de Taize-liederen en de stilte. Wegreizend van de hectiek van alledag, vliegen nog vele verschillende gedachtes als schaduwen door m'n hoofd. Pelgrim, Jezus, God. Opnieuw raken de mensen om me heen me. Sommigen zingen uit volle borst mee, sommigen zitten stil anderen te bekijken, anderen zijn gewoon stil, heel stil. Hoe eenzaam zijn onze jongeren in hun geloof? Hoe onbegrepen en schuw? Allemaal zijn ze hier op zoek naar saamhorigheid, broederschap en openheid. Stiekem geniet ik al van het vooruitzicht van de uitgelatendheid, vrolijkheid en inzet eenmaal aangekomen in Madrid. Paus Johannes Paulus II schreef in een van zijn boeken: Er zit een diepere kant aan het leven, die met geloof te maken heeft. Maar dat geldt beslist niet alleen voor mensen die al geloven. Het is iets dat ieder redelijk denkend mens kan inzien en daarom onvermijdelijk iedereen aangaat. We moeten samen, en veel, bidden dat de mensheid, die miljarden individuen telt, steeds meer God's familie wordt en in vrede kan leven.
Taize is alvast een klein voorbeeld!
Na het ontbijt hebben we deelgroepleidersoverleg met broeder Leandro uit Argentinie. Hij heeft veel humor en praat over vooroordelen...Voetbal, kaas, tango en Amsterdam worden met elkaar uitgewisseld en vergeleken. Maar uiteraard gaat het uiteindelijk om hogere waardes. Frere Roger beschrijft Taize als een woestijn. Het is er eenvoudig en soms afzien. De 'buitenkant' stelt niet zoveel voor, maar daarom is er juist veel tijd voor de 'binnenkant'. Om met God alles op een rijtje te zetten en ook om naar de toekomst te kijken. Hoe zie je jezelf? Hoe ziet een ander jou? Hoe ziet God jou? Wat heb je tot nu toe van je leven gemaakt? En waar leef je eigenlijk voor? Wat is je uiteindelijke levensdoel en welke plaats heeft God daarin?
Jongeren, jullie zijn het zout der aarde. Jullie zijn het licht van de wereld.
Mattheus 5;13-14
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
