Wakati iliyobaki...
Blijf op de hoogte en volg Karin
06 Januari 2012 | Tanzania, Dar es Salaam
reizen we door Dar Es Salaam. M'n schoonzusje, zwager en neefjes komen aan, oud en nieuw en mijn verjaardag worden gevierd met luide muziek en iedereen (inclusief Moses' oma) die danst. Het blijft lekker weer, we zitten veel aan het strand, gaan uit eten en sjezen heen en weer. Maar ondertussen lijkt het net of iedereen niets aan het doen is door het lage tempo. En zo voel ik me ook.
De laatste dag neem ik weer afscheid. Van Moses' oma, die huilt omdat ze me waarschijnlijk nooit meer zal zien. Van de rest van de familie die bij een etentje aan een donker strand te weten geeft dat ze volgend jaar wel een baby verwachten... Afscheid nemen is nooit leuk, maar maakt deel uit van ons leven.
Zes januari vlieg ik terug naar Amsterdam. Ik zal de kippen en geiten om me heen missen, net als de krekels in de nacht. Uitlaatgassen, stof, hobbels, vuilnisstank, dalla-dalla's, buikpijn en zonnebrand wat minder.
Nu...Turkish airlines verhit z'n vliegtuigen behoorlijk. Mensen zitten in hempies, korte broeken en met blote voeten naast me. Toch krijg ik het koud als ik de besneeuwde Turkse bergen zie. Brrr...nog maanden wachten tot het weer zomer is...
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
